A - jak Apis mellifica, czyli pszczoła miodna. Według wierzeń słowiańskich dusze ludzkie przeistaczały się właśnie w pszczoły. Stąd też jej zabicie traktowano jako ciężkie przewinienie. Pszczeli ród ma swoją organizację - państwo, na czele którego stoi królowa. matka, która ul opuszcza tylko podczas godów. Przez całe swoje życie... nic nie robi: jest karmiona mleczkiem, wytwarzanym w specjalnych gruczołach przez podwładnych. Jej jedynym zadaniem jest złożenie jajeczek. Królowa jest prawdziwą tyranką - wytwarzany przez nią zapach powoduje, że wszystkie samice stają się istotami bezpłciowymi i bez indywidualnych cech, niczym automaty wykonujące prace, które przypadły im w udziale Pszczoły mają dni zbierania nektaru, czas poświęcony na rozmnażanie (i wtedy pszczelarze podbierają miód, bo owady nie żądlą), dni kiedy pielęgnują miód i czas sprzątania i napraw w swoim ,,domku”. W ciągu swojego życia pszczoła może przelecieć (z prędkością 65 km/godz.) 800 kilometrów. W pogodny dzień każda zbieraczka wylatuje 10 razy. Wszystkie pszczoły zbieraczki z jednego ula (jest ich przeciętnie 15 tysięcy) w ciągu jednego dnia mogą odwiedzić nawet 300 tysięcy kwiatów. Pszczoła może udźwignąć ciężar dwa razy większy niż sama waży. Nic więc dziwnego, że robotnice zaharowują się na śmierć i żyją zaledwie 6 tygodni. Zakończywszy czas zbierania nektaru, przetwarzania itd., pszczoły zapadają w swoisty letarg - zwinięte w kłębek, niemrawo wymieniają się tak, aby i te z zewnątrz mogły ogrzać się ciepłem ,,koleżanek”. Jedyną pszczołą znaną z imienia(!) jest Maja, bohaterka znanej powszechnie bajki.
B - jak Bonsels, autor bajki o pszczółce Mai. Waldemar Bonsels (ur.1881, w Ahrensburgu koło Hamburga, zm.1952 r. w Ambach, w Bawarii. Urna z jego prochami spoczywa w pięknym ogrodzie, a pobliską kwiecistą łąkę latem odwiedzają tysiące pszczół). Bonsels był poetą, prozaikiem i dramaturgiem. Dziełami wyróżniającymi się w jego dorobku jest proza podróżnicza. Najbardziej jednak znana jest bajka Bonselsa z 1912 r. ,,Pszczółka Maja i jej przygody”. Została przełożona na 40 języków. Pierwszy polski przekład autorstwa Marii Kreczowskiej ukazał się w 1922 r. w Krakowie. Największy sukces pszczółka Maja odniosła jednak w formie filmowej.
C - jak cukrowce. Główny (80-85 proc.) składnik miodu pszczelego.
D - jak dębniak. Obok kapucyńskiego jeden z najsłynniejszych pitnych miodów staropolskich. Wytrawny i wystały, przechowywany w beczkach dębowych, od których nabierał specjalnego aromatu i cierpkiego smaku. Miód pitny jest napojem alkoholowym powstałym z fermentacji roztworu miodu pszczelego z dodatkiem przypraw korzennych i chmielu. Zależnie od objętościowego stosunku miodu do wody rozróżnia się następujące miody pitne: półtorak (2 : 1), dwójniak (1 : 1), trójniak (1 : 2), trójniak (2 : 1), czwórniak (1 : 3). W zależności od sposobu doprawienia rozróżnia się miód chmielowy, korzenny, ziołowy, korzenno-ziołowy, owocowy. Receptury znane były tylko wtajemniczonym. Okres dojrzewania jest tym dłuższy, im miód jest mniej rozcieńczony wodą. Miody lekkie dojrzewają około roku, dwójniak i trójniak - około czterech lat, półtorak nawet dziesięć lat.
Ewa Kłodzińska
Zdjęcia: Joanna Staniszewska
Drukuj
